SMĘTARZ DLA ZWIERZAKÓW / PET SEMATARY (1989)
reż. Mary Lambert; scen. Stephen King
kraj produkcji: USA
Smętarz dla zwierzaków to ekranizacja powieści Stephena Kinga pod tytułem Cmętarz zwieżąt. Film ukazał się sześć lat po premierze książki, scenarzystą jak widać jest sam Stephen King i dlatego film jest świetną ekranizacją, ponieważ żaden wątek nie został ominięty jak to często bywa z przerzucaniem prozy na ekran kin.
Louis, wraz z żoną Rachel i dwójką dzieci: Ellie i Gage'm przeprowadzają się z Chicago, do małego miasteczka Ludlow. Po dotarciu do ich nowego domu, rodzina Creed'ów poznaje swojego sąsiada, Juda Crandalla i od razu przypadają sobie do gustu. Pewnego dnia, Jud, zabiera sąsiadów na cmentarz dla zwierząt i opowiada im, jak on powstał. Nadchodzi pierwszy dzień, kiedy to Louis idzie do nowej pracy, w nowym miejscu, a jest od doktorem i dostał przydział w miejskiej szkole. To nie jest jego najlepszy dzień, przyjmuje swojego pierwszego pacjenta, młodego chłopaka Pascowa, lecz nie udaje mu się go uratować i umiera. Rachel wyjeżdża z dziećmi do swoich rodziców, zostawiając męża i Churcha, kota Ellie. Pewnego poranka Jud znajduje na trawniku martwego kota i dzwoni do sąsiada, nie było wątpliwości, że to kot jego córki. Sąsiad widząc zmartwienie mężczyzny, postanawia zaprowadzić go na stary indiański cmentarz i każe mu pochować tam zwierzę. Po jakimś czasie kot powraca wśród żywych, lecz to nie jest już ten sam Church. Żona z dziećmi wracają do domu, nie są świadomi, co działo się podczas ich nieobecności. Rodzinka z sąsiadem wybiera się na piknik, Gage wypuszcza latawiec z rąk, po czym próbuje go złapać. Biegnie w kierunku drogi, chwila nieuwagi rodziców wystarczyła, żeby stała się straszna tragedia. Louis nie może się pogodzić ze śmiercią syna, jest zrozpaczony i decyduję się na desperacki krok, lecz nikt nie powinien igrać z niepojętą przez ludzki umysł mocą wskrzeszania zmarłych...
Film jest strasznie wiernym odzwierciedleniem książki. Dobrze, że King sam pisał scenariusz, bo nie wyszła z tego żadna kulawa ekranizacja. W ogóle sam wielki pisarz miał tu epizodyczną rolę księdza. Widać go na ekranie parę sekund, ale zawsze to miły smaczek dla jego fanów. Na brawa zasługuje również charakteryzacja postaci, a w szczególności Pascowa, który ukazuje się w wielu momentach i Zeldy, siostry Rachel. Za aktorstwo można pochwalić, małego wtedy jeszcze, Miko Hughesa, który grał potem, również w świetnym Kodzie Merkury z Brucem Willisem. Jego rola jako Gage po odrodzeniu wgniata w podłogę. Wadami w sumie niedużymi są niektóre bajery jak np. wieczna mgła na ścieżce do cmentarza. Ja wiem, że chodziło o budowanie klimatu, ale to już delikatna przesada.
Mimo wszystko pozycja warta do zapoznania się, niekoniecznie czy jesteś fanem Kinga, czy po prostu lubisz kino grozy. Film w 1992 roku doczekał się kontynuacji, lecz niestety skopanej w porównaniu z pierwszą częścią.
Louis, wraz z żoną Rachel i dwójką dzieci: Ellie i Gage'm przeprowadzają się z Chicago, do małego miasteczka Ludlow. Po dotarciu do ich nowego domu, rodzina Creed'ów poznaje swojego sąsiada, Juda Crandalla i od razu przypadają sobie do gustu. Pewnego dnia, Jud, zabiera sąsiadów na cmentarz dla zwierząt i opowiada im, jak on powstał. Nadchodzi pierwszy dzień, kiedy to Louis idzie do nowej pracy, w nowym miejscu, a jest od doktorem i dostał przydział w miejskiej szkole. To nie jest jego najlepszy dzień, przyjmuje swojego pierwszego pacjenta, młodego chłopaka Pascowa, lecz nie udaje mu się go uratować i umiera. Rachel wyjeżdża z dziećmi do swoich rodziców, zostawiając męża i Churcha, kota Ellie. Pewnego poranka Jud znajduje na trawniku martwego kota i dzwoni do sąsiada, nie było wątpliwości, że to kot jego córki. Sąsiad widząc zmartwienie mężczyzny, postanawia zaprowadzić go na stary indiański cmentarz i każe mu pochować tam zwierzę. Po jakimś czasie kot powraca wśród żywych, lecz to nie jest już ten sam Church. Żona z dziećmi wracają do domu, nie są świadomi, co działo się podczas ich nieobecności. Rodzinka z sąsiadem wybiera się na piknik, Gage wypuszcza latawiec z rąk, po czym próbuje go złapać. Biegnie w kierunku drogi, chwila nieuwagi rodziców wystarczyła, żeby stała się straszna tragedia. Louis nie może się pogodzić ze śmiercią syna, jest zrozpaczony i decyduję się na desperacki krok, lecz nikt nie powinien igrać z niepojętą przez ludzki umysł mocą wskrzeszania zmarłych...
Film jest strasznie wiernym odzwierciedleniem książki. Dobrze, że King sam pisał scenariusz, bo nie wyszła z tego żadna kulawa ekranizacja. W ogóle sam wielki pisarz miał tu epizodyczną rolę księdza. Widać go na ekranie parę sekund, ale zawsze to miły smaczek dla jego fanów. Na brawa zasługuje również charakteryzacja postaci, a w szczególności Pascowa, który ukazuje się w wielu momentach i Zeldy, siostry Rachel. Za aktorstwo można pochwalić, małego wtedy jeszcze, Miko Hughesa, który grał potem, również w świetnym Kodzie Merkury z Brucem Willisem. Jego rola jako Gage po odrodzeniu wgniata w podłogę. Wadami w sumie niedużymi są niektóre bajery jak np. wieczna mgła na ścieżce do cmentarza. Ja wiem, że chodziło o budowanie klimatu, ale to już delikatna przesada.
Mimo wszystko pozycja warta do zapoznania się, niekoniecznie czy jesteś fanem Kinga, czy po prostu lubisz kino grozy. Film w 1992 roku doczekał się kontynuacji, lecz niestety skopanej w porównaniu z pierwszą częścią.
SCREENY
TRAILER
OCENA
8/10
