Nekromantik 2 (1991)

NEKROMANTIK 2 (1991)

reż. Jorg Buttgeriet; scen. Jorg Buttgeriet, Franz Rodenkirchen

kraj produkcji: Niemcy

Kontynuacja kontrowersyjnego dzieła Jorga Buttgerieta, które zostało zakazane na całym świecie i krążyło tylko na pirackich kasetach VHS. Film doczekał się sławy wśród fanów horroru ze względu na tematykę, którą jest nekrofilia. Do dziś dnia nie wyszło wiele produkcji traktujących o tym temacie i jak Nekromantik na prawdę szokował, tak jego kontynuacja jest tylko tak zwanym odcięciem kuponów od pierwszej części.

Film rozpoczyna się od finalnej sceny części pierwszej, gdzie to Robert popełnia samobójstwo. Monika, główna bohaterka drugiej części, wykopuje jego zwłoki i transportuje je do swojego domu. Zaczyna przeżywać miłosne uniesienia fascynując się rozkładającymi zwłokami. Kilka dni później w kinie poznaje Marka, który dubbinguje filmy pornograficzne. Szybko się zaprzyjaźniają i spędzają ze sobą coraz więcej czasu, aż w końcu zostają parą. Pod nieobecność Marka, Monika ćwiartuje zwłoki Roberta i najważniejsze dla niej części ciała chowa do lodówki. Pewnej nocy Mark znajduje w lodówce trupie genitalia, wychodzi z domu i upija się. Kilka dni później wraca, lecz nie wie jakie zamiary ma wobec niego Monika...

Druga część Nekromantika wieje nudą na kilometr. Przez cały film nic się prawie nie dzieje, szokujących scen jest o wiele mniej i nie robią już one takiego wrażenia jak u poprzednika. W filmie nie ma też prawie dialogów. Pierwsze słowa są wypowiedziane dopiero po pół godziny trwania projekcji, występują potem dosyć sporadycznie i w sumie nie są potrzebne. Na plus zasługuje muzyka, świetnie podkreślająca sceny tak jak w pierwszej części, no i tutaj mamy jako takie niezłe zakończenie. Czuć, że reżyserowi brakowało pomysłu i zrobił kontynuacje, po to by zarobić trochę pieniędzy,  bo mamy tu bardziej do czynienia z miłosną historią przedstawioną w mdły sposób, a nie szokującym filmem. Zdecydowanie ta część jest bardziej przystępna, ale bardziej nudna i niewytrwały widz po jakiejś godzinie zrezygnuje z seansu. Sceny nekrofilskie nie są przedstawione aż tak mocno jak w poprzedniku, chociaż słabsze żołądki mogą poczuć mdłości. Ogólnie rzecz biorąc film wypada nadzwyczajnie słabo, jest zrealizowany bez polotu i dla kogoś kto przebrnął przez pierwszą część nie będzie niczym oryginalnym, ani szokującym. Tylko dla wytrwałych fanów horroru.

SCREENY

TRAILER

OCENA

2/10

Władca lalek 3: Zemsta Toulona (1991)

WŁADCA LALEK 3: ZEMSTA TOULONA / PUPPET MASTER 3: TOULON'S REVENGE (1991)

reż. David DeCotaeu; scen. C. Courtney Joyner

kraj produkcji: USA

Trzecia część filmu o lalkach jest prequelem serii. Jednak wydarzenia przedstawione w nim trochę nijak mają się do dwóch poprzednich.

Jest druga wojna światowa. Andre Toulon, lalkarz, prowadzi swój teatrzyk, który cieszy się sporym powodzeniem. Pewnego dnia zaczyna interesować się nim Eryk Stein, wyznawca ideologii III rzeszy i sugeruje artyście zaprzestania robienia pokazów. Ten jednak ignoruje jego namowy, lecz nazista nie daje za wygraną i szpieguje go dalej. Któregoś razu Eryk podpatruje jak Andre daje swoim lalkom życie i donosi o tym swoim przełożonym. Następnego dnia dom lalkarzowi składa wizytę hitlerowcy, którzy chcą zmusić Toulona do wyjawienia tajemnicy, ponieważ oni chcą jej użyć do reinkarnacji zmarłych żołnierzy. W domu dochodzi do awantury, w której ginie żona lalkarza Elsa, a on sam zostaje aresztowany. Jednak w drodze do aresztu lalki artysty zaczynają dokonywać mordu na nazistach w ramach zemsty za śmierć ukochanej ich pana...

Największą wadą filmu jest nieścisłość pomiędzy tą a pierwszą częścią filmu. W początkowej scenie wcześniejszej części mamy rok 1939 i jest pokazane jak Toulon popełnia samobójstwo. Natomiast tutaj jest już rok 1941 i lalkarz żyje, został aresztowany i walczy o przetrwanie. Taka gafa jest niedopuszczalna. Jak robi się prequel to wypadałoby chociaż obejrzeć poprzednie części filmu. Jako plusy można wymienić nową lalkę, Kowboja, uzbrojonego w sześć w pistoletów, a także narodziny Panny Pijawki. Jeżeli poprzednie części Ci się podobały, to możesz obejrzeć, lecz jeżeli liczysz, że wydarzy się w niej coś nadzwyczajnego to niestety rozczarujesz się.

SCREENY

OCENA

5/10

Podgatunek (1991)

PODGATUNEK / SUBSPECIES (1991)

reż. Ted Nicolau; scen. Jackson Barr, David Pabian

kraj produkcji: USA

Wampiry. Motyw w horrorach występujący w sumie od początku istnienia tego gatunku. Powstały dziesiątki filmów lepszych i gorszych związanych z tą tematyką. Podgatunek na ich tle wypada całkiem przekonująco.

Głównym wątkiem filmu jest przyjazd dwóch studentek z Ameryki do swojej przyjaciółki, która jest na wymianie uczniów w Rumunii. Dziewczęta mają prowadzić wspólnie badania na temat tutejszego folkloru. W tym samym czasie, kilkaset metrów od ich miejsca zakwaterowania, w starym zamku wampir Radu, zabija swojego ojca Vladislasa i wykrada mu Krwawy Kamień, który jest nasączony krwią świętych. Okazuje się, że z dziewczynami w domu mieszka jeszcze jeden student, Stefan, który jest zoologiem i także prowadzi badania ale tylko w nocy. Jak dowiadujemy się później, ów mężczyzna też jest wampirem i to do tego bratem Radu, lecz jest jego zupełnym przeciwieństwem jeśli chodzi o charakter. Pewnego razu Stefan znajduje ciało swojego ojca w jego zamku. Dowiadując się, to jego brat go zabił, postanawia się zemścić...

Film jest kolejnym przykładem, że niskim kosztem można zrobić dzieło może nie wybitne, ale zadowalające przeciętnego widza. Postać Radu, przebiegłego, złośliwego wampira, którą zagrał tutaj Andres Hove wypada fenomenalnie. Świetna charakteryzacja i gra aktora tworzy taki klimat, że to ta postać zostaje najdłużej w pamięci. Sceny filmu były kręcone w Rumunii, gdzie wszystkie lokacje, tak jak i stare zamki dodają niesamowitego uroku tej produkcji. Oczywiście nie obyło się także bez niedociągnięć, którymi są tutaj małe demony stworzone przez Radu. Wyglądają tak jakby były zrobione z plasteliny, a ich ruchy są strasznie sztuczne i nienaturalne. 

Podsumowując, jeżeli choć trochę lubisz wampiry i chcesz obejrzeć jakiś luźny horror, to ten film jest idealny dla Ciebie.

SCREENY

OCENA

7,5/10

Władca lalek 2 (1991)

WŁADCA LALEK 2 / PUPPET MASTER 2

reż. Dave Allen; scen. David Pabian

kraj produkcji: USA

Kolejna część filmu o morderczych laleczkach. Czy kontynuacja się udała? Mnie się wydaje, że wyszła wręcz znakomicie.

Początkowa scena pokazuje jak lalki wskrzeszają swojego mistrza, Andre Toulona, wlewając ożywiającą miksturę do jego grobu. W tym samym czasie grupa młodych naukowców postanawia zbadać sprawę tajemniczych morderstw, które dokonały się kilka temu w hotelu Bodega Bay. Już pierwszej nocy lalki zaczynają robić rzeź, zabijając dwie osoby. Nazajutrz do rezydencji przybywa tajemniczy osobnik pokryty bandażami, w okularach przyciemnianych i kapeluszu. Owy człowiek podaje się za właściciela budynku, przedstawia się jako Eriquee Chanari, choć wiemy dobrze, że tak na prawdę to Andre Toulon, który dopiero co został ożywiony i nie odzyskał jeszcze ciała. Kukły zaczynają słabnąć. Lalkarz posiada stare zaklęcie Ozyrysa, które może przywrócić je do dawnej formy, lecz potrzebuje do tego płatów mózgu. Sam nie może wykonać tego zadania, więc wysyła na mord swoje lalki... 

Druga część Władcy lalek jest lepsza od poprzedniczki. Akcja dzieję się od samego początku filmu, jest bardziej krwawy i fabuła jest ciekawsza. Warto wspomnieć również o nowej lalce - Pochodni. Posiada on miotacz ognia, co daje mu możliwość ataku na dystans. Szkoda, że to ostatnia naprawdę dobra kontynuacja tego horroru.

SCREENY

OCENA

7/10